[amdavadis4ever] મઝિયારાં - જુદારાં

 

Please use http://translate.google.com/ to translate this article to Language of your choice. મઝિયારાં- જુદારાં શમણાંની મોસમ : દેવેન્દ્ર પટેલ ભાથું બાંધવા લૂગડાનો કટકો શોધવા કમુ કયારનીયે આઘીપાછી થતી હતી. પણ એ તો માત્ર બહાનું જ હતું. લૂગડાનો કટકો તો વળગણી પર પડેલો જ છે, એની કમુને ખબર હતી. અસલમાં વાત કંઈક બીજી હતી. વારેવારે ઘરની બહાર આવીને ફળિયામાં છેક છેવાડે ખાંચામાં એ નજર નાંખી લેતી હતી. 'અર્લી વહુ! દી માથે આયો તે તું હજુ ઘરમાં આંટાફેરા કરે છે. તે ભાત લઈને જવાનો ટેમ નથી થ્યો?' કમુની સાસુએ મોં બગાડતા ટકોર કરી. 'રોટલા બાંધવા કટકો જડતો નથી.' હજુયે ફળિયાને છેવાડે તાકી રહેલી કમુએ નજર બદલતાં કહ્યું: અચાનક તેની નજર એ ખાંચામાંથી નીકળી રહેલી એક બારેક વર્ષની નાની છોકરી પર પડતાં કમુ ઘરમાં દોડી ઝટપટ વળગણી પરથી લૂગડું ખેંચતાં રોટાલા બાંધી,હાથમાં બરણી લઈ ઊપડી : 'એ હું જઉં છું' પ્રત્યુત્તરમાં ડોસી કંઈક બબડી રહ્યાં પણ એ સાંભળવાની પરવા કર્યા વિના કમુ આગળ નીકળી ગયેલી નાનકીને પહોંચી વળવા ઉતાવળે ચાલી રહી. ગામના પાદર લગી અંતર રાખીને કમુએ નાનકીની પાછળ પાછળ ચાલ્યા કર્યું. પરંતુ સહેજ આગળ નાળિયું આવતાં કમુ નાનકીની લગોલગ પહોંચી ગઈ. 'નાનકીબુન, કનું ભાન લીધું?' કમુએ પૂછયું. કમુ તરફ નજર ફેકતાં ઘડીક ખમચાઈને નાનકીએ બ્હીતાં બ્હીતાં ઉત્તર વાળ્યોઃ 'કમુ ભાભી! તમે? મારા ભાઈનું ભાત લઈ જઉં છું.' એ સાંભળતાં જ કમુના મોં પરના ભાવ બદલાવા માંડયા. એના પગ જાણે કહ્યું જ ના કરતા હોય એમ શિથિલ થવા માંડયા. કમુએ નાનકી તરફ નજર ફેંકી. નાનકીના મોં પર એવી જ ઊંડી રેખાઓ અંકિત થયેલી હતી. બંનેની નજર ફરી એકવાર મળી અને જાણે કે મનોમન વાત કરી લીધી. નાનકીની નજર હજીયે કમુની તરફ તકાયેલી હતી. જાણે કે તેના ચહેરા પર કોઈ સવાલ હતો અને કમુએ નજર ફેરવી લીધી, જાણે કે તેની પાસે કોઈ જવાબ નહોતો. કેટલીય વાર સુધી બે જણાંએ ચૂપચાપ ચાલ્યા કર્યું અને વારેવારે નાનકીએ કાંઈક કહેવા માંગતી કમુએ આખરે આંધળિયાં કરી પૂછી નાંખ્યું:'તમારા ભઈએ કાંય વિચાર કર્યો?' 'શેનો?' ઘડીક ખમચાઈને કમુએ કહ્યું 'શેનો તે પૈણવાનો. આખી જિંદગી આમ જ કાઢવાની છે?' નાનકીએ એ વાતનો જવાબ આપવાને બદલે નીચે જોઈને જ ચાલ્યા કર્યું. કમુ આતુરતાપૂર્વક કાંઈ સાંભળવા માટે કાન દઈ ચાલી રહી પણ નાનકી ના બોલી તે ના જ બોલી. 'કેમ બોલતાં નથી? તમારા ભઈએ મારી સાથે વાત કરવાની ના પાડી છે?' કમુએ હળવો પ્રશ્ન પૂછયો. દયામણા સ્વરે નાનકીએ કહ્યું: 'હોવે ભાભી, તમોને બોલાવવાની ના ભઈએ પાડી છે. તમારી હારે મને જોઈ જાય તો મારું આવી બનવાનું?' એ સાંભળતાં જ કમુના હદય પર વજ્રાઘાત થયો. માથે મૂકેલું ભાત હાલવા માંડયું. હાથમાં પકડેલી બરણી પડું પડું થઈ રહી એ તે બોલીઃ 'હાચું કહો છો નાનકીબુન? મારા સમ ખાવજો.' 'તમારા સમ ભાભી.' અને કમુ જાણે સ્થિતપ્રજ્ઞા બની ગઈ. એની આંખમાંથી બોરબોર જેવડાં આંસુ દડી પડયાં. કમુની હાલત જોઈને નાનકીની આંખમાં પણ ભીની કોર બંધાઈ! પણ નાનકી એટલું તો બોલી જઃ 'ભાભી! અમારા ભઈ સાથે પૈણ્યાં હોત તો એવું કાંય થાત? મારા ભઈ તો હવે પૈણવાની જ ના પાડે છે.' એ શબ્દોએ તો કમુના હૈયાનાં બંધ તોડી નાંખ્યા. નાની ના સમજ નાનકીએ બોલતાં તો બોલી નાંખ્યું પણ કમુને ધ્રુસકે ધ્રુસકે રડાવી દીધી....હીબકાં ભરતી કમુની હાલત જોઈને નાનકીને પણ અચરજ થયું. જો કે ભીતરની વાતની નાનકીને ખબર જ ના હોય તે સ્વભાવિક હતું. આંખની કીકીને આગળ ધસમસી રહેલો આંસુનો ધોધ કમુ માટે જગતને ધૂંધળું બનાવી રહ્યો...હજુ તો હમણાંની જ વાત બની હતી. જયારે તેણે કોદર આગળ સપનાંનો ભંડાર ધરી દીધો હતો, આયખું એની સેવામાં ધરી દેવાનો નિર્ધાર કર્યો હતો. આમ તો છેક નાનપણમાં કોદર અને કમુના વિવાહ થયેલા અને છેક સત્તર સત્તર વર્ષ સુધી એ સંબંધ ટક્યો હતો. જરા જરા સમજતાં થયા બાદ કોદરને એ કન્યા જોવાનું મન થઈ આવેલું. એ વખતે એ માંડ તેર ચૌદ વરસની ઉંમરનો હતો. એકવાર ઘેર આવેલાં માસી એને સાથે લઈ ગયેલાં. મનમાં ગોપાવેલી છૂપી ઈચ્છાને સંતોષવા તે તરત જ કબૂલ થઈ ગયેલો. માસીના ઘેર જતાંની સાથે જ માસીની મંજીએ એને તળાવની પાળે ઊભા રહી વાસણ માંજતી કમુને બતાવેલી...તે વેળા કમુ દસ બાર વર્ષની હશે....પછી કોદરને પાળ ઉપર ઊભી રાખી મંજી દોડીને કમુ પાસે પહોંચી ગઈ....અને પોતાની સામે આંગળી કરી 'કાંઈક' બતાવી રહેલી મંજીને જોઈ કોદર શરમાઈ ગયેલો. અરે! મોંમાં આંગળી નાંખીને ત્યાંથી ભાગી છૂટેલો. પણ એ તો પહેલી મુલાકાત હતી...પછી તો અનેક વાર કમુ અને કોદર મળેલાં. કોઈવાર મેળામાં તો કોઈવાર કોઈના લગ્નમાં. એવા જ એક લગ્ન પ્રસંગે મોડી રાત્રે શરણાઈઓ વાગી રહી હતી. ઢોલ પર દાંડી રમી રહી હતી અને મંગળફેરા ફરતાં વર કન્યાની પાછળ કન્યા પક્ષે બેઠેલી કમુ વર પક્ષે બેઠેલા કોદરની સામે તાકીને જાણે કે પૂછતી હતીઃ 'તું પણ મને લેવા આવીશ?' સવાલ સમજી ગયો હોય એમ કોદર જાણે કે કહી રહ્યો હતોઃ 'થોડીક ધીરજ ધર...' પરોઢે વર કન્યા પરણી ઊઠયા પછી માંડવો છોડી જાનીવાસે જતી જાનમાંથી અટૂલી પડી કમુ કોદરને શોધી રહી, કોદર પણ કમુને શોધી રહ્યો હતો. અંધારામાં ફળિયાના નાકે ઊભેલી કમુની પાછળથી એક હાથ એના ખભા પર મૂકાયો અને કમુએ આંખો બંધ કરી લીધી એના શરીરમાં એક પ્રકારની ઝણઝણાટી વ્યાપી રહી....તે બોલી ઊઠીઃ 'તમે કાંક કરો....હજુ કેટલાં વરસ મને જુદી રાખવી છે...?' 'વર્ષ શું કામ! અબ ઘડી....' કહેતાં બીજો હાથ એના ખભે મંડાયો. અને અવાજને પારખી ગયેલી કમુ ચોંકીને અવળી ફરી 'કોણ?' અંધારામાં માંડ માંડ કમુ પૂંજાને ઓળખી શકી....તે બોલી ઊઠીઃ 'અંધારામાં મેં તમને 'એ' સમજી લીધાં.' ફરીથી કમુને સ્પર્શવા જતા પૂંજાએ કહ્યું, 'હજુ તો તમારા વિવાહ થયા છે, લગ્ન પહેલાં આ બધું?' 'છેટા રહો...' પૂંજાને દૂર હડસેલતી કમુ વિચારવા માંડી. અને પૂંજો એને ફરીથી અડપલું કરવા જાય એ પહેલાં એનો હાથ ઝડપાઈ ગયો. 'કોણ કોદર?' 'સા...સુવ્વર! બીજી વાર એને આંગળી અડાડીશ તો જીવ ખેંચી લઈશ.' કોદરે પક્ડ છોડતાં કહ્યું. મચકોડાઈ ગયેલા હાથને પંપાળતો પૂંજો સમસમીને ચાલ્યો ગયો.     અને બીહી ગયેલી કમુ કોદરને વળગી પડવા દોડી. 'નહીં...નહીં કમું.' કોદરે કમુને બે હાથ પસારતાં અટકાવી. અચરજ પામેલી કમુ એની ના છતાં એને વળગી રહી. ધીમેથી કમુને અલગ કરતાં કોદરે કહ્યું: 'જો કમુ...! હજુ આપણાં કુંવારા આયખાં અગ્નિની સાક્ષી વગર અભડાવવાં ઠીક નહીં....થોડી ધીરજ ધર.' અને કમુ કોદરની વાત સાંભળી સ્તબ્ધ થઈ ગઈ મનોમન ઈશ્વર પાસે માંગી રહીઃ 'હે ભગવાન! જનમોજનમ મને 'એની' જ દાસી બનાવજો.' પણ ઈશ્વરે આ જન્મમાંય કમુની માંગણી ના સ્વીકારી. કોદરના કાકાના દીકરાનો સંબંધ કમુના કાકાની દીકરી સાથે કરેલો હતો. પણ છોકરીની આંખમાં ફૂલું હતું, એ કારણે એ વિવાહ ફોક થતાં કમુનાં કુટુંબવાળા ગુસ્સે ભરાયા અને એનો બદલો લેવા કોદર સાથેનો કમુનો વિવાહ પણ ફોક કર્યો....એટલું જ નહિ,  પણ કોદરના જ ફળિયામાં રહેલા ઉગરા પટેલનાં પૂંજા સાથે વિવાહની પીઠી પણ લખી નાંખી, અને એ જ વચ્ચે વર્ષે લગ્ન પણ લઈ લીધાં. પોતાની જ નજર સમક્ષ કમુ પરાયી બની ગઈ અને કમુ માટે કોદર પણ. કોદરની છાતી પર કમુ અને કમુની છાતી પર કોદરને પરાયાં થઈ જિંદગી ગાળવાની આવી. મઝિયારાં હૈયાંને જાણે કે જુદારાં લેવાં પડયાં. વિચારોમાં ને વિચારોમાં કમુ ક્યારે નાનકીથી છૂટી પડીને ખેતરે પહોંચી ગઈ એનું એને ભાન રહ્યું નથી. 'ક્યાં મરી ગઈ'તી અતાર સુધી': વીફરી બેઠેલો પૂંજો ક્યારનોય ગુસ્સે ભરાયો હતો. 'થોડું મોડું થઈ ગ્યું.' કમુએ ચૂપચાપ ભાથું છોડવા માંડયું. 'મોડું થઈ ગ્યું તે તારી વાલેસરી પેલી નાનકી સાથે શેનાં ગોઠીપણાં કરવા રઈ'તી?' કમુ ચોંકી ઊઠી. પણ એ એટલું જ બોલીઃ 'એ તો રસ્તામાં સંગાથ થયો એટલે...' 'તારી માના નાતરાનો હંગાથ થ્યો તો....' પૂંજો કહેતો બેઠો થયો અને કમુની પીઠ પર લાત ફટકારી દીધી...ઓચિંતા ફટકાથી બ્હી ગયેલી કમુ પોયણીની જેમ વાંકી વળી ગઈ અને હાથમાંથી બરણી દૂર ફેંકાઈ ગઈ તે બેઠી થવા જતી હતી ત્યાં જ એનાં મોં પર બીજી લાત પડી અને ગોઠમડું ખાઈ ગઈ. માથા પરનો પાલવ સરી પડયો અને વસ્ત્રો અસ્તવ્યસ્ત થઈ ગયાં. હજુ એને ભાન આવે એ પહેલાં જ ત્રીજી લાત....એનાં મોમાંથી ચિત્કાર સરી પડયો. 'ઓ....મા રે!' આજુબાજુ ઊભેલા દાડિયાએ દોડીને પૂંજાને પકડી લીધો.'બસ પૂંજાભાઈ બસ...' 'ખસી જાવ...આજે હાહરીને નહીં છોડું...ઘણો ફાંકો મારી ગઈ છે મારી આગળ...આજે ખો ભુલાવી દઉં એની.' પકડી રહેલાં ત્રણે જણને હચમચાવતો પૂંજો ત્રાડો પાડવા માંડયો. આ ધમાલ જોઈ આજુબાજુના ખેતરોવાળા પણ દોડી આવ્યા. 'છોડી દ્યો એમને કપડાં સંકોતરતી કમુ બેઠી થઈ અને બોલી,'છોડી દ્યો એમને.'મારી નાંખો મારી નાંખવી હોય તો....આજે જ. મને પૂરી કરી નાંખો એટલે તમને શાંતિ થાય.' વીખરાયેલી છૂંદાયેલી પોયણી જેવી લાગતી કમુના શબ્દો સાંભળી ઘડીભર પૂંજાને કશુ સૂઝયું નહીં ને એકીટશે કમુ સામે તાકી રહ્યો. કમુનાં મોં પર ઘેરી વ્યથા હતી. પણ આંખમાં આંસુ નહોતું. 'હા....હા....ઘેર હેંડ....પછી તારી વાત છે....આય તું બધાંને જોઈને ફાટી છે પણ.....' પૂંજો આગળ બોલવા જતો હતો પણ કોદરને સામે ઊભેલો જોઈ તે ચૂપ થઈ ગયો. બલકે ડરી પણ ગયો. કોદરની લાલ આંખો ને તણાયેલાં ભવાં ધ્રૂજતાં જોઈ પૂંજો બે કદમ પાછો હટી ગયો. સૌની નજર પણ કોદર સામે મંડાઈ. ઘડીભર નિરવ શાંતિ પથરાઈ. કોદર પગ ઉપાડવા જાય એ પહેલાં જ કમુ બોલી ઊઠીઃ 'સઉ સઉના ઘેર જાવ....નાહક કોઈના ઘરમાં માથું મારશો નહીં.' એ શબ્દોએ કોદર અટકી ગયો. બલકે પાછો વળી ગયો. નાટક ભજવાઈ રહ્યું હોય એમ ધીમેધીમે ટોળું વીખરાઈ ગયુ.ં પણ એ રાત્રે ફરી પૂંજાના ઘરમાં તોફાન થયું. ખેતરમાંથી પાછા ફરેલા પૂંજાએ કોઈક બહાનું શોધી કમુને ફેર મારપીટ શરૂ કરી. જાણે કે કોદર પરનો ગુસ્સો તે કમુ પર ઉતારી રહ્યો. આખુંયે ફળિયું ભેગું થઈ ગયું અને કોલાહલ વધી રહ્યો. આંગણામાં ખાટલો નાંખીને આડે પડેલો કોદર કાંઈક વિચારતો અંધારા આકાશ તરફ જોઈ રહ્યો. 'ભઈ ભઈ' કમુ ભાભીનો તો હાથેય ભાંગી નાંખ્યો.' દોડતી આવેલી નાનકી બોલી. પણ કોદર જરાય સળવળ્યો નથી. બલકે જાગતો જ પડી રહ્યો. કમુ સામે કોઈ આંગળી ઉઠાવશે તો એનો જીવ ખેંચી લઈશ એવી ખાતરી ઉચ્ચારનાર કોદર આજે ચૂપ કેમ? કોદર પોતાના જ અંતરને સવાલ કરી રહ્યો પણ એ સવાલનો જવાબ ન મળ્યો તે ન જ મળ્યો. મોડી રાત્રે પૂંજાના ઘરનું બારણું ખૂલ્યું હોવાનો ભાસ થતાં કોદર બેઠો થયો. અંધારામાં એક ઓળો બહાર નીકળતો જણાયો કોદરને શંકા પડતાં તે પણ ચૂપચાપ એ તરફ ચાલ્યો. સહેજ દૂર જતાં કોદર ઓળખી ગયોઃ 'આ તો કમુ છે.' 'કમુ!' અંધારામાં કમુ ચોંકી જતી પાછળ જોઈ રહી. 'અત્યારે ક્યાં જાય છે?' પણ કમુએ જવાબ આપ્યા વિના ચાલ્યા જ કર્યું.

__._,_.___

---

Posted by: Bhupendra Jesrani <jesranibd@yahoo.co.in>

---

Reply via web post

•

Reply to sender

•

Reply to group

•

Start a New Topic

•

Messages in this topic (1)

---

Have you tried the highest rated email app?

With 4.5 stars in iTunes, the Yahoo Mail app is the highest rated email app on the market. What are you waiting for? Now you can access all your inboxes (Gmail, Outlook, AOL and more) in one place. Never delete an email again with 1000GB of free cloud storage.

---

World&#39;s Best forwarded emails...

Spread a word to join amdavadis4ever-subscribe@yahoogroups.com

To translate the posted material into your native/regional language,
please visit http://translate.google.com/

Like us on facebook: amdavadi amdavadi

Visit Your Group

• New Members 44

• Privacy • Unsubscribe • Terms of Use

.

__,_._,___