[amdavadis4ever] તારી મારી લવ સ્ ટોરી. તમે પ્રેમ ની વાતો કરજો, અ મે કરીશું પ્રેમ

 

Please use http://translate.google.com/ to translate this article to Language of your choice. તમે પ્રેમની વાતો કરજો, અમે કરીશું પ્રેમ                   વડોદરાના વિધિ પટેલે અહીં એમની મજાની લવ સ્ટોરી આલેખી છે. જોકે એમની કથા લાંબી હોવાથી એ કથાને બે ભાગમાં પ્રકાશિત કરવાનું નક્કી કરાયું છે. તો ચાલો આજે માણીએ એક મજાની લવ સ્ટોરી!   પ્રેમ અત્યંત અદ્દભુત પદાર્થ છે. હવે એને પદાર્થ કહેવો કે તત્ત્વ કહેવું એ તો સાહિત્યકારો અને ચિંતકોનું કામ. પણ અમારું કામ હતું પ્રેમ કરવાનું એટલે અમે તો પ્રેમ કર્યો અને પ્રેમ નામના એ અદ્દભુત પદાર્થની અદમ્ય અનુભૂતિ પણ કરી! અમે કૉલેજમાં ભણતા ત્યારની જ આ વાત છે. હું ફર્સ્ટ યર બી.એમાં હતી ત્યારે મેં પહેલી વાર મિહિરને મારા ક્લાસમાં જોયેલો અને ત્યારથી એ મને ગમી ગયેલો. એમ કહોને પહેલી નજરમાં જ મને પ્રેમ થઈ ગયેલો! આર્ટ્સના અભ્યાસને મોટેભાગે કોઈ સિરિયસલી નથી લેતું એટલે આર્ટ્સમાં ભણતા મોટાભાગના લોકો કૉલેજમાં ક્લાસ ભરતા નથી અને ક્લાસની બહારની રખડપટ્ટી કરીને કૉલેજ જીવનને ભરપૂર માણતા હોય છે. પરંતુ મિહિર એના અભ્યાસને સિરિયસલી લેતો અને બધા નહીં પણ મોટાભાગના લેક્ચર એ એટેન્ડ કરતો. એટલે એ મને બહું ગમતો. એવું પણ નહોતું કે એ બહું ડાહ્યો છોકરો હતો એટલે ક્લાસમાં બેસતો. શરૂઆતમાં જ મેં નોંધેલું કે, ચાલું ક્લાસે મોબાઈલ પર ચેટિંગ કરવાથી લઈને એના મિત્રો સાથે મસ્તી કરવા સુધીના કામોમાં એ પાવરધો હતો. પરંતુ લેક્ચરર જ્યારે પણ કોઈ નવલકથા કે, કવિતાની ચર્ચા શરૂ કરે ત્યારે એ જાણે કોઈક જુદી જ દુનિયામાં ખોવાઈ જતો અને અત્યંત રસપૂર્વક લેક્ચરરની વાતો સાંભળતો. એ ખરા અર્થમાં સાહિત્યનો જીવ હતો અને એને સાહિત્ય અત્યંત પસંદ હતું. એને ક્લાસમાં બેઠેલો જોઈને હું એના તરફ અત્યંત આકર્ષાતી અને ક્યારેક તો મને ક્લાસ ભરવાનો અત્યંત કંટાળો આવતો હોવા છતાં હું માત્ર એના આકર્ષણને કારણે ક્લાસમાં બેસતી! કૉલેજના સમયથી જ એની ડ્રેસિંગ સેન્સ ગજબની હતી. સાહિત્ય ઉપરાંત એને બાઈકિંગનો પણ ભારે શોખ હતો એટલે એણે એક બુલેટ ઉપરાંત એક સ્પોર્ટ્સ બાઈક પણ વસાવેલું. નેરો બ્લ્યુ જીન્સ, એના ગૌરવર્ણ પર શોભે એવું બ્લ્યુ, યલો કે રેડ ટિ-શર્ટ, છએક ફૂટની હાઈટ અને જમણા હાથમાં પંજાબીઓ પહેરે એવું કડું! કૉલેજના પાર્કિંગમાં બાઈક પાર્ક કરીને એ માથેથી હેલમેટ ઉતારે ત્યારે કોઈ એમ નહીં કહી શકે કે, આ માણસ આર્ટ્સના ક્લાસમાં જઈને બેસી જશે! કારણ કે, આવી ફેશન મોટેભાગે એન્જિનિયરિંગ અથવા આઈટી ફિલ્ડમાં ભણતા યુવકો જ કરતા હોય. અમારા આર્ટ્સવાળા મોટે ભાગે ઝભ્ભા-કુર્તામાં જ સજ્જ હોય! એ ક્લાસમાં બેસે ત્યારથી મારી નજર લેક્ચરરની વાતો કરતા એના તરફ વધુ હોય. મિહિરને જોઈ શકાય એ માટે હું મારી જગ્યા પણ વ્યવસ્થિત પસંદ કરતી, જેથી એને એની બધી હરકતો કરતો નિહાળી શકાય! એવામાં એક વાર એની બાજુમાં બેઠેલા એના એક મિત્રએ નોંધ્યું કે, હું સતત મિહિર તરફ જ જોતી હોઉં છું. એનો મિત્ર મને જોઈ રહ્યો છે એ વાતથી હું સાવ બેખબર હતી અને એણે પણ મિહિરને કંઈ કહેવા પહેલા બે દિવસ મને ઑબ્ઝર્વ કરીને કન્ફર્મ કર્યું કે, હું ખરેખર મિહિરને જ જોઉં છું કે નહીં. બીજા દિવસે એના મિત્રએ ચાલું ક્લાસે જ મિહિરના કાનમાં કહ્યું કે, 'પેલી છોકરીની નજર લેક્ચર કરતા તારામાં વધુ હોય છે.' મસ્તીખોર મિહિરને આ વાતની ખબર પડતા એણે તો ચાલું ક્લાસે જ મસ્તી શરૂ કરી દીધી અને જાણીજોઈને મારી તરફ વળી વળીને જોવા માંડ્યો. એ પાછળ વળીને જોતો એટલે આખા ક્લાસને એની જાણ થતી અને પછી આખો ક્લાસ એની મસ્તીની મજા લેતો. કોઈક તો વળી મારી તરફ જોઈને દાંત કાઢતું! એના કારણે હું ભોંઠી પડી ગયેલી અને શરમથી પાણી પાણી થઈ ગયેલી. તે દિવસે મને ચીડવવા એ ભયંકર મસ્તીએ ચઢેલો. એણે જાણીજોઈને મને બધા વચ્ચે છોભીલી પાડી અને મને એના પર ભારે ગુસ્સો ચઢ્યો. બીજા દિવસથી ક્લાસમાં મેં એની તરફ જોવાનું બંધ કરી દીધું અને મારી ઈચ્છા ન હોવા છતાં હું પરાણે પુસ્તક અથવા લેક્ચરમાં મન પરોવતી. એણે તે દિવસે નોટિસ કર્યું કે, મારો ચહેરો ઉતરેલો છે અને હું એની તરફ નજર સુદ્ધાં નથી કરતી. એ લેક્ચર પૂરો થયાં બાદ મારે બીજો લેક્ચર નહોતો ભરવો એટલે હું ક્લાસની બહાર નીકળી ગઈ. કૉલેજના એ શરૂઆતના દિવસો હતા, કૉલેજ શરૂ થયાંને માંડ વીસેક જ દિવસ થયેલા એટલે 'હાઈહેલ્લો'ના ફ્રેન્ડ્સ સિવાય મારા કોઈ બેસ્ટ ફ્રેન્ડ્સ નહોતા કે, જેમની સાથે હું કેન્ટીન કે ગાર્ડનમાં બેસી શકું. ક્લાસમાંથી બહાર નીકળીને ક્યાં જવું એ વિશે હું શ્યોર ન હતી. મેં લાઈબ્રેરી તરફ આંટો મારી આવવાનું વિચાર્યું. હું લાઈબ્રેરી તરફ જતી હતી એટલામાં પાછળથી એક અવાજ આવ્યો, 'એય છોકરી.' એ અવાજ સાવ અજાણ્યો હતો. મેં અવાજની દિશામાં પાછળ જોયું તો મારું હ્રદય જાણે થડકાર ચૂકી ગયું કારણ કે, પાછળ સાક્ષાત મિહિર ઊભો હતો. એને જોઈને મને પસીનો છૂટી ગયો. હું એકદમ મૂક બનીને એની તરફ જોઈ રહી. ત્યારે તો મને એના નામની પણ ખબર નહોતી. છેલ્લા કેટલાક દિવસોથી મને જે યુવક પ્રત્યે આકર્ષણ હતું એ યુવકે મારો પીછો કરીને મને 'એય છોકરી' કહીને બૂમ પાડી હતી. એણે પણ એ વાત નોંધી હતી કે, મને એનું આકર્ષણ છે. પણ એણે એ વાતને મજાક સમજીને ક્લાસમાં મને ચીડવી હતી. આ કારણે એ દિવસથી મેં એની તરફ નહીં તરફ નહીં જોવાનું નક્કી કરીને એને મારા મનમાંથી કાઢી નાખવાનું નક્કી કરેલું. જે તમારી લાગણીઓની પણ કદર નહીં કરી શકતા હોય એમનો મનમાં વિચાર સુદ્ધાં નહીં કરવો એવી ગાંઠ બાંધી હતી. આ કારણે એ દિવસે મેં બીજી વાતોમાં મન પરોવ્યું હતું. પરંતુ હવે તો એ જ સામે ઊભો હતો, જેણે મારું અપમાન કરેલું, જેના કારણે મારે બધાની વચ્ચે ભોંઠપ અનુભવવી પડેલી. તો શું એવા યુવક સાથે મારે બોલવું પણ જોઈએ? એને ગણકારવો પણ જોઈએ? શું કામ ગણકારવો જોઈએ?   હું લાઈબ્રેરી તરફ જતી હતી ત્યારે મિહિરે મને પાછળથી બૂમ પાડી. મિહિરને જોઈને પહેલા તો મને ગુસ્સો આવ્યો પણ પછી તરત મારા પગ પાણી પાણી થઈ ગયા કે, આ પરિસ્થિતિને ખાળવી કઈ રીતે? એ ઘડીએ હું પોતે ગૂંચવણ અનુભવી રહી હતી કે, એને કોઈ પણ જવાબ આપ્યાં વિના ત્યાંથી નીકળી જાઉં કે, પછી એની સાથે વાતો કરું? કારણ કે, એણે ભલે આખા ક્લાસ વચ્ચે મારી મજાક બનાવી હોય પરંતુ મને એનું આકર્ષણ તો હતું જ. મને ડર હતો કે, હું એને અવગણીને આગળ જઈશ અને જો એને માઠું લાગશે તો એ મારી સાથે ફરી ક્યારેય નહીં બોલે. જોકે હું મારી અવઢવમાંથી બહાર આવું એ પહેલા એણે જ વાતોની શરૂઆત કરી અને મને 'સોરી' કહ્યું. જરા ડહાપણ કરીને મેં પણ એને ઋજુતાથી પૂછ્યું, 'કેમ, સોરી શું કામ?' 'લે આ તો જો. ગઈકાલે ક્લાસમાં જરા અમસ્તી મસ્તી શું કરી એમાં આજે સવારથી તોબરો ચઢાવીને ફરી રહી છે. અને હવે પૂછે છે કે સોરી શું કામ?' 'ના ના એવું કશું નથી. અને તમે મસ્તી શેની કરેલી? મને તો યાદ પણ નથી.' મેં થોડું વધુ ડહાપણ કર્યું. એની લાઈટ બ્લ્યુ ટિશર્ટ પર 'i am smiling because i have no idea' એમ લખ્યું હતું. આમ તો એ પણ અમસ્તો અમસ્તો જ મલકાઈ રહ્યો હતો! હસતી વખતે ક્યારેક એના ગાલ થોડા વધુ પહોળા થઈ જતાં ત્યારે એના જમણા ગાલમાં ખંજન પણ પડતું હતું! તે દિવસે એ સામે ઊભો હતો ત્યારે મને માત્રને માત્ર એ જ નજરે ચઢતો હતો. એમ લાગતું હતું કે, મારી આસપાસ બીજું કશું છે જ નહીં. 'ઓકે તો તને ખોટું નથી લાગ્યું એમ ને?'' 'ના રે ના. કશું બન્યું જ નથી તો ખોટું શેનું લાગવાનું?' મને માઠું તો લાગ્યું જ હતું પરંતુ હું ફરી વાર ખોટું બોલી. 'ઓલ રાઈટ! બાય, ધ વે તારું નામ શું છે?' 'વિધિ. તારું?' 'મિહિર.' જમણા ગાલમાં ખંજન પડે એ રીતે એણે ફરી એક સ્માઈલ કર્યું. 'ક્યાં જઈ રહી છે એણે પૂછ્યું. 'લાઈબ્રેરી તરફ.' 'એમ? વાહ! ચાલ હું પણ આવું. તને વાંધો તો નથી ને?' 'વાંધો શું કામ હોય? મને તો ગમશે જો તું મારી સાથે આવશે તો.' હું થોડી શરમાઈ ગઈ. મને કલ્પના ન હતી કે, છેલ્લા કેટલાક દિવસોથી હું જે છોકરા પ્રત્યે આકર્ષાઈ રહી હતી એ છોકરો હમણા મારી લગોલગ ચાલી રહ્યો છે! અમે બંને સાથે ચાલતા હતા ત્યારે મેં એની અને મારી હાઈટ ચકાસી લીધેલી અને કોઈ પાર્ટી કે સામાજિક પ્રસંગોએ અમારી જોડી કેવી લાગી શકે એની મેં કલ્પના કરી લીધેલી. તે દિવસે લાઈબ્રેરીમાં જઈને અમે બંનેએ અમારા લાઈબ્રેરી કાર્ડ બનાવી લીધા. એણે મોટાભાગના ગુજરાતી પુસ્તકો વાંચી કાઢ્યાં હતા. ઉત્તમ વાચનને કારણે તેની બોલવાની રીતથી લઈને બોલતી વખતે શબ્દોની પસંદગી સુધીની બાબતોમાં એ બીજાઓ કરતા થોડો નોખો ઉતરી આવતો હતો. લાઈબ્રેરીમાંથી તે દિવસે અમે કેન્ટિનમાં ગયા અને ત્યાં અમે આમારા શોખ અને પસંદગીની વાતો કરી. એ દિવસે અમે બાકીના બધા લેક્ચર્સ બંક કરેલા અને લગભગ બેથી અઢી કલાક સુધીનો સમય સાથે પસાર કરેલો. પહેલી મુલાકાતમાં અમે અમારા નંબર્સ પણ એક્સચેંજ કરેલા. ત્યારે વ્હોટ્સએપનું એટલું ચલણ નહોતું પણ ફ્રી બલ્ક એસએમએસની પણ એક અનેરી મજા હતી. પહેલા દિવસથી જ અમારા મોબાઈલની બ્લેક એન્ડ વ્હાઈટ સ્ક્રીન પર અમારી નજદીકીના રંગીન એસએમએસ ફ્લેશ થયાં કરતા. અમારી વચ્ચે પ્રેમની એક સમજ આવી ગઈ હતી. પણ અમે એ બાબતનો એકરાર નહોતા કરતા. વળી, બંને પક્ષે ક્યાંક એવું પણ હતું કે, આમ એક જ દિવસની મુલાકાતમાં જે લાગણી અનુભવાય એને પ્રેમ નહીં પરંતુ આકર્ષણ કહી શકાય. એટલે અમે બંને થોડી રાહ જોઈ રહ્યા હતા અને એકબીજા સાથે બને એટલો વધુ સમય સ્પેન્ડ કરવાનું પસંદ કરતા. શરૂઆતમાં અમે ક્લાસરૂમમાં અલગ બેસતા પરંતુ પછી તો અમે ક્લાસમાં પણ એક જ બેન્ચ પર બેસતા. મૂળે અમને લેક્ચર્સ ભરવામાં રસ હતો એટલે અમે મોટાભાગના લેકચર્સ સાથે ભરતા અને આખો દિવસ ક્લાસમાં કે ફ્રી ટાઈમમાં કેન્ટિનમાં બેસીને એકબીજા સાથે મજાનો સમય વીતાવતા. અમારા પ્રેમમાં આમ તો સૌથી પહેલા મને જ મિહિરનું આકર્ષણ થયેલું અને હું એની તરફ ટગર ટગર જોતી એટલે મેં નક્કી કરેલું કે, હું જ મિહિરને સામેથી પ્રપોઝ પણ કરીશ. એને સુખડી બહું ભાવતી એટલે એક દિવસ હું એના માટે મારા હાથે બનાવેલી સુખડી લઈને ગઈ અને કોલેજના ગાર્ડનમાં એને સીધું જ કહી દીધું, 'આપણી વચ્ચે આમ તો એકરાર કરવા જેવું કશું છે નહીં પરંતુ હું તને પ્રેમ કરું છું અને તારી સાથે જીવવા માગું છું.' થોડી ક્ષણો તો એ કંઈ નહીં બોલ્યો. મેં એને આપેલા સુખડીના ડબ્બામાંથી એણે સુખડીનો એક ટુકડો કાઢ્યો અને મારા મોઢામાં મૂક્યો. 'લે, મોઢું મીઠું કર.' હું શરમાઈ ગઈ અને એણે ધરેલો ટુકડો ખાધો. મેં જે ટુકડો ખાધો હતો એ અડધો ટુકડો એણે પણ ખાધો અને પછી મને કહ્યું, 'લે, હવે આપણે થઈ ગયા બેમાંથી એક! હવે તારું સુખ એ મારું સુખ અને મારી પીડા એ મારી પીડા.' એના શબ્દો સાંભળીને મારી આંખમાં આંસુ આવી ગયા અને હું એને ભેટી પડી. પછી તો અમે ભેગા ભેગા કૉલેજ પણ પૂરી અને અમારું પોસ્ટ ગ્રેજ્યુએશન પણ પૂરું કર્યું. હવે અમે લગ્ન કરીને ઠરીઠામ થયાં છીએ અને થોડા જ સમયમાં અમે બેમાંથી ત્રણ થવા જઈ રહ્યા છીએ. બસ આ જ હતી અમારી લવ સ્ટોરી (શીર્ષક પંકતિઃ સુરેશ દલાલ)

__._,_.___

---

Posted by: Bhupendra Jesrani <jesranibd@yahoo.co.in>

---

Reply via web post

•

Reply to sender

•

Reply to group

•

Start a New Topic

•

Messages in this topic (1)

World's Best forwarded emails...

Spread a word to join amdavadis4ever-subscribe@yahoogroups.com

To translate the posted material into your native/regional language,
please visit http://translate.google.com/

Visit Your Group

• New Members 55

• Privacy • Unsubscribe • Terms of Use

.

__,_._,___