Thursday, 4 August 2016

[amdavadis4ever] સંજોગોને પડક ારનાર જાંબાઝ

 



Please use
http://translate.google.com/
to translate this article to Language of your choice.



રાતના લાઈટ બંધ થતાં હોસ્ટેલના દરેક વિદ્યાર્થીઓ સૂઇ જાય ત્યારે બે બેગનો અંગત સામાન કોઇ મિત્રના રૂમમાં મૂકીને તે સલામત કેમ્પસ છોડીને બહાર નીકળીને અંધારામાં ખોવાઈ જાય. બેથુન કુકમેન યુનિવર્સિટીનું સલામત કેમ્પસ છોડીને તેણે આ રીતે હાઇવે તરફ કે પુલ પર કોઇ જ દિશા નક્કી કર્યા વિના અનેક રાતો ચાલીને વિતાવી છે. સવારે વળી હોસ્ટેલના વિઝિટર્સ સોફા પર કે કોઇ વિદ્યાર્થીના એપાર્ટમેન્ટમાં કોચ પર કે પછી રસ્તા પરની કોઇ ટ્રકમાં પણ તે સૂઈ જાય થોડો વખત.

દરરોજ એકાદી નબળી પળ આવે કે જ્યારે મને થતું કે બસ હવે આ રીતે જીવાશે નહીં... કેમ્પસ છોડીને જતા રહેવાનું મન થતું. વિચારતો કે હું આ બધું કોને માટે કરી રહ્યો છું મારા માટે કે પછી મારા કુટુંબીઓને બતાડી દેવા માટે કે જુઓ હું કંઇક કરી શક્યો છું. પણ એ નબળી ક્ષણોને વટાવીને આજે હું અહીં સુધી પહોચી શક્યો છું અને હવે પીછેહઠ નહીં કરું ... આ શબ્દો છે જોસુઆ વિલિયમ્સના જે હજી ત્રણ વરસ પહેલાં જ ક્રાઈમ અને જસ્ટિસ વિષય સાથે બેથુન કુકમેન કોલેજ ફ્લોરિડામાંથી ગ્રેજ્યુએટ થયો છે. હજી તે માસ્ટર્સનું ભણી રહ્યો હોવા છતાં તેણે ગરીબ વિદ્યાર્થીઓ માટે મફત બુકની સ્કોલરશીપ શરૂ કરવાની પહેલ કરી તે માટે અમેરિકામાં તેની પ્રશંસા થઈ રહી છે. ન્યુયોર્ક ટાઈમ્સ અને બીબીસી વગેરે પર તેની મુલાકાતો લેવાઈ રહી છે.

પોતે વિદ્યાર્થી હોય અને સ્કોલરશીપ શરૂ કરનાર જોસુઆ પ્રથમ વિદ્યાર્થી છે એટલું જ નહીં તેણે કોલેજના બે વરસ રસ્તા પર રહીને પાસ કર્યા છે. એની સૌને નવાઈ લાગી રહી છે. જોસુઆ મૂળ મિયામીના નિગ્રો વિસ્તારમાં રહેતો હતો. પોતે પણ બ્લેક અમેરિકન... તેના વિસ્તારમાં ખુલ્લેઆમ લોકો ડ્રગ અને ગુંડાગીરીનું જીવન જીવે. પોલીસો દરરોજ આ વિસ્તારમાં દેખા દે. તેના ૧૬ વરસના ભાઈની લાશ તળાવમાંથી મળી હતી. તેને કોઇએ ગોળી મારી હતી. ભણવામાં હોશિયાર જોસુઆને તેની દાદીએ કહ્યું હતું કે ખૂબ ભણજે કારણ કે શિક્ષણ તને પગભર બનાવી શકશે. તેણે પિતાને ક્યારેય જોયા જ નહોતા અને માતા સાથે કોઇ સંબંધ નહોતો. પહેલાં દાદીએ તેને ઉછેર્યો , દાદી વૃદ્ધ થતાં તે મિયામીમાં તેની માસી સાથે રહેતો હતો.શાળામાં અભ્યાસમાં તે નિયમિત હોઇ શિક્ષકોની મદદથી તેને યુનિવર્સિટીમાં પ્રવેશ મળ્યો. યુનિવર્સિટીમાં જતા પહેલાં તેણે કમાઈને થોડા પૈસા મેળવી લીધા હતા. પણ તેમાંથી એ કોલેજની ટ્યુશન ફી જ ભરી શકે એમ હતો એટલે તેણે હોસ્ટેલમાં રહેવાની ના પાડી. પણ બહાર ક્યાંય પણ તેની રહેવાની સગવડ નહોતી. કોલેજનાં ત્રણ વરસોમાં મોટેભાગે તેણે રાત સુમસામ રસ્તા પર ચાલતા તો... ક્યારેક બીચ પર પસાર કરી. કોઇક વખતે પાર્ક ટ્રકમાં સૂઈ જતો. તો ક્યારેક મિત્રોના ઘરે ભણવાના બહાને જઈને કોચ પર સૂઈ જતો. જમવા માટે ક્યારેક મિત્રોની મદદ મળી જતી તો ક્યારેક ફક્ત એક કપ નુડલ્સથી ચલાવી લેવું પડતું. જોસુઆ કહે છે કે જીવનમાં બીજી અનેક ચિંતા હતી જેને કારણે મને ભૂખ ઓછી લાગતી હતી એટલે વાંધો ન આવ્યો. પણ ક્યારેય તેણે પોતાની મુશ્કેલીઓની વાત કોલેજમાં ન કરી. જોસુઆએ કોલેજમાં પહોંચતા પહેલાં ય અનેક વિડંબણાઓ પાર કરી હતી. માયામીનો વિસ્તાર જ્યાં રહેતો હતો ત્યાં ડ્રગ્સ અને ગુંડાગર્દી સામાન્ય બાબત ગણાતી હતી. તે ભણવામાં હોશિયાર હોવાથી શાળાના શિક્ષકોએ તેને મદદરૂપ થતાં. હાઈસ્કૂલમાં ભણતાં એણે ગેસ સ્ટેશન પર કામ કરીને ૩૦૦૦ ડૉલર ભેગા કર્યા હતા. ભણવા માટેની ફી પણ જાતે કમાઈને ભરી હતી. થોડી સ્કોલરશીપ મળી હતી. એટલે જ્યારે તેને કોલેજમાં પ્રવેશ મળ્યો ત્યારે તે ડોરમેટરીમાં રહેતો હતો એક સેમેસ્ટર માટે. પણ પછી તેણે જોયું કે ભણવા માટેની ટયુશન ફી જ તેને પરવડે એમ છે. એટલે તેણે કોલેજમાં એમ કહ્યું કે તેની પાસે બહાર રહેવાની વ્યવસ્થા છે એટલે હોસ્ટેલ સગવડની તેને જરૂરત નથી. ફક્ત થોડી જ વ્યક્તિઓને ખબર હતી કે તે હોમલેસ છે, રહેવાની સગવડ નથી ધરાવતો.

જોસુઆ નહોતો ઇચ્છતો કે કોઇ તેની દયા ખાય અને મદદ કરે. તે ખૂબ સ્વાભિમાની હતો.ભણવા માટે પુસ્તક ખરીદવાના પણ પૈસા તેની પાસે નહોતા એટલે બધા જ લેકચર તે લખી લેતો.શક્ય એટલું સ્ટડી મટીરિયલ કોપી કરી લેતો. બે વરસ બાદ કોલેજની એસેમ્બલીમાં તેણે હિંમત કરીને પોતાની વાત કરી. તેની વાત સાંભળીને પ્રોફેસરે તેને રહેવાની વ્યવસ્થા કરી આપી. તેની લગન અને મહેનતથી તેણે માસ્ટર્સ થવા સુધી રહેવાની અને ભણવાની વ્યવસ્થા મેળવી શક્યો. પોતે ભોગવેલી તકલીફો બીજા ગરીબ વિદ્યાર્થીએ ન ભોગવવી પડે તે માટે એણે અભ્યાસના પુસ્તકોની સ્કોલરશીપ શરુ કરવા માટે ૨૭૫૦ ડૉલર તેણે કોલેજ અને બહારથી ડોનેશન રૂપે મેળવી લીધા.અને તેણે લાઈટ વેઇટ નામે પુસ્તકોની સ્કોલરશીપ આપવાની શરૂઆત કરી. જોસુઆ ત્યારબાદ કોલેજનો રિપ્રેઝેન્ટેટિવ એમ્બેસેડર પણ બન્યો. જોસુઆ માટે તે ગૌરવની વાત હતી કારણ કે કોલેજમાં આવી પદવી મોટેભાગે વગદાર કુટુંબમાંથી આવતા બાળકોને જ મળે પણ તેના જેવા ગરીબ હોમલેસ વિદ્યાર્થીને આ બહુમાન મળે તે નાની બાબત તો ન જ કહેવાય. જોસુઆની સ્ટોરી સાંભળીને યુજીયા ફોર્ટે નામની સ્ત્રીએ તેને દત્તક પૌત્રની જેમ પોતાના પરિવારમાં સ્વીકાર્યો. યહાલમાં માસ્ટર્સ કરી રહેલા જોસુઆ શક્ય તેટલી બીજાને મદદરૂપ થવાનો પ્રયત્ન કરે છે સાથે લો ફર્મમાં કામ પણ કરી રહ્યો છે.

આપણે આ કથાની જેમ સરળતાથી વાંચીએ છીએ એટલું સરળ જીવન નહોતું જોસુઆનું. વિદ્યાર્થી જ હતો તે રોજ દિવસ શરૂ થતાં રાતની ચિંતા ને રાત શરૂ થતાં દિવસની ચિંતા. ખાવાનું મેળવવાની ચિંતા સાથે જ ભણવાનું અને તે માટે પુસ્તકોની ચિંતા. સતત ચિંતામાં જીવવું અને દુનિયા માટે કડવાશ વગર બીજાને દોષિત માન્યા સિવાય પોતાના સંજોગોને બદલવાની હિંમત જોસુઆમાં હતી. બાકી નાની નાની બાબતે સતત ફરિયાદો કરીને આપણે જીવીએ છીએ. બધું જ મળ્યા છતાં જે ન મળે તેને માટે જીવ બાળીએ છીએ. 

જોસુઆ જેવી વ્યક્તિઓ પરિસ્થિતિને દોષ આપ્યા વિના સ્વાભિમાનથી જીવનની દરેક સમસ્યાનો સામનો કરે છે ત્યારે તેમાંથી વહેલો મોડા સાચો માર્ગ મેળવે જ છે. આજે જોસુઆ યુનિવર્સિટીમાં તો માન સન્માન મેળવે જ છે. પણ સમાજમાં પણ તે સફળ વ્યક્તિ તરીકે સહેલાઈથી જીવી શકશે.જોસુઆએ ફક્ત એક જ બાબત નક્કી રાખી હતી કે તે માયામીના બદનામ વિસ્તારમાં પાછો નહીં જાય.

__._,_.___

Posted by: Bhupendra Jesrani <jesranibd@yahoo.co.in>
Reply via web post Reply to sender Reply to group Start a New Topic Messages in this topic (1)

Save time and get your email on the go with the Yahoo Mail app
Get the beautifully designed, lighting fast, and easy-to-use Yahoo Mail today. Now you can access all your inboxes (Gmail, Outlook, AOL and more) in one place. Never delete an email again with 1000GB of free cloud storage.

World&#39;s Best forwarded emails...

Spread a word to join amdavadis4ever-subscribe@yahoogroups.com

To translate the posted material into your native/regional language,
please visit http://translate.google.com/

Like us on facebook: amdavadi amdavadi

.

__,_._,___

No comments:

Post a Comment